Weblog van Ad Boesten

Vraagstukken van algemeen belang, politiek en bestuur

Over dit weblog

Over mijzelf, Ad Boesten

Ik wil mij actief inzetten voor vraagstukken van algemeen belang, politiek en bestuur. Dat doe ik op basis van kennis en ervaring op het gebied van politiek en sociale filosofie, strategisch denken, leiden en organiseren. De aandachtsgebieden zijn met name veiligheid, gezondheid, welzijn, geluk en kwaliteit van leven.
De actieve inzet is selectief qua thema en context, de wijze waarop is bij voorkeur projectmatig, adviserend, op afstand en parttime.

Na een gevarieerde loopbaan in bedrijfsleven en overheid wilde ik mijn krachten beproeven op het terrein dat ik belangrijk en interessant vind: hoe (goed) te leven. Daarbij lag het voor de hand om mijn kennis en ervaring in een samenspel te brengen met de nieuwe opgaven Mijn overtuiging uit ervaring met leiding, organisatie en strategie-ontwikkeling was en is dat er een wereld te winnen valt met een combinatie van kennis uit verschillende disciplines. Een mens en een organisatie valt goed te helpen op weg naar een doel en naar welzijn. Wat helpen kan is, leren om met hulp van deze kennis beter geïnformeerde keuzes te maken. Er was een tiental jaar geleden al veel aanbod op dat gebied. De boeken, trainingen en voorlichting bieden vooruitzicht op geluk, maar de basis ervan bestaat toch veelal uit oppervlakkige credo’s en over-optimistische doctrines. De credo’s bestaan uit zelfbepaling en authenticiteit. De doctrines stralen een ontspannen zelfgenoegzaamheid en middelmatige aspiraties uit. Vaardigheden en houdingen die de mens kunnen leiden om het goede te doen, een bloeiend bestaan te leiden en een voortreffelijk mens te zijn, worden niet echt voorgehouden. Het is op dat punt waar ik een bijdrage beoog te leveren.

Ik maakte een rondgang door de levenskunst, gaf lezingen, trad op in workshops, functioneerde als persoonlijk coach en publiceerde een boek. Een van de leringen die ik opdeed was de ontdekking dat, mezelf niet uitgezonderd, het in de mens zelf zit om onnadenkend te leven en op comfort gericht te zijn. Groei en bewuste sturing is echter mogelijk en leidt vaak tot meer tevredenheid met het leven.  Ik gebruik hiervoor het begrip levenskunde. Levenskunde bestaat uit weten waar het mooie, goede en waaruit bestaat, het te herkennen als wij het zien, te kiezen wat we daarvoor moeten doen en dat uit te voeren met de juiste houding en vaardigheden.

Natuurlijk moet de levenskunde niet voorschrijven waarin en hoe mensen hun individuele geluk of zin van het leven vinden. De mens moet zoveel mogelijk zijn identiteit in onafhankelijkheid opbouwen en zelf de oorsprong van handelen en streven kunnen zijn. Maar er valt heel goed aan te geven langs welke weg je het doel het meest effectief en doelmatig kunt bereiken en ook wat er kan gebeuren als je dat niet doet. Van valkuilen kun je leren en die valkuilen heb ik geïnventariseerd.

Veel kennis en cultureel 'weten' toegepast op het terrein van leven, loopbaan of beleid in organisaties. Hierover ging ik vragen stellen. Door ervaringen in het persoonlijk leven ging mijn interesse gaandeweg in de richting van mijn studie in sociale ethiek en politieke filosofie. Hoe gelukkig zijn we in instellingen en bedrijven? Welke opleiding draagt bij tot persoonlijke ontplooiing en voldoening? Wat zouden democratie en rechtsstaat kunnen doen aan het geluk van burgers? Hoe het vraagstuk van verdeling van primaire rechten en goederen aan te pakken? Hoeveel is nodig aan macht en middelen voor handhaving van vrijheidsrechten en verdeling van lasten en primaire hulpbronnen? Welke keuze heeft voorrang? Bij veel auteurs zijn op deze vragen antwoorden te vinden. Alles wat ik aan hen en anderen ontleend en geleerd heb, is een databank samengesteld en zijn er enkele boeken gepubliceerd. Momenteel ben ik actief in een goededoelenstichting met als doel levenskunde te bevorderen. Ik ben beschikbaar om nieuwe vraagstukken met bestaande kennis aan te pakken en om nieuwe inzichten aan bestaande situaties te ontlenen. Dat kan in een direct, desnoods of desgewenst improviserend contact.